Home About Network of subjects Linked subjects heatmap Book indices included Search by subject Search by reference Browse subjects Browse texts

Tiresias: The Ancient Mediterranean Religions Source Database



2385
Cicero, Tusculan Disputations, 4.67
NaN


Intertexts (texts cited often on the same page as the searched text):

13 results
1. Hesiod, Theogony, 567 (8th cent. BCE - 7th cent. BCE)

567. Before by vast Earth, and he trusts in these
2. Homer, Iliad, 5.493 (8th cent. BCE - 7th cent. BCE)

5.493. /and thou shouldest beseech the captains of thy far-famed allies to hold their ground unflinchingly, and so put away from thee strong rebukings.
3. Euripides, Trojan Women, 108 (5th cent. BCE - 5th cent. BCE)

4. Herodotus, Histories, 5.81 (5th cent. BCE - 5th cent. BCE)

5.81. The Thebans took the field on the strength of their alliance with that family but were soundly beaten by the Athenians. Thereupon they sent a second message to Aegina, giving back the sons of Aeacus and asking for some men instead. ,The Aeginetans, who were enjoying great prosperity and remembered their old feud with Athens, accordingly made war on the Athenians at the entreaty of the Thebans without sending a herald. ,While the Athenians were busy with the Boeotians, they descended on Attica in ships of war, and ravaged Phaleron and many other seaboard townships. By so doing they dealt the Athenians a very shrewd blow.
5. Cicero, Letters To His Friends, 15.6.1 (2nd cent. BCE - 1st cent. BCE)

6. Cicero, Tusculan Disputations, 3.61, 3.68, 3.70, 3.72, 3.74, 3.76-3.78, 3.82, 4.12-4.15, 4.59, 4.61, 4.68-4.70 (2nd cent. BCE - 1st cent. BCE)

3.61. Omnibus enim modis fulciendi sunt, qui ruunt nec cohaerere possunt propter magnitudinem aegritudinis. ex quo ipsam aegritudinem lu/phn a\gP HN fere X ( L ex A V) Chrysippus quasi Chrys. fr. eth. 485 solutionem totius hominis appellatam omnibus modis... 12 appellat putat. appellat amputat KR 1 V ( cf. H et praef. ) Quae tota poterit evelli explicata, ut ut aut V 1 principio dixi, dixi cf. p. 329, 2sqq. causa aegritudinis; est enim nulla alia nisi opinio et iudicium magni praesentis atque urgentis mali. est... 15 mali itaque et dolor corporis, cuius est morsus acerrumus, perferetur perferetur X ( cf. Po. comm. ad 1, 29 ) perfertur V c spe proposita boni, et acta aetas honeste ac splendide tantam adfert consolationem, ut eos qui ita vixerint aut non attingat aegritudo aegritudo del. Dav. aut perleviter pungat animi dolor. Sed ad hanc opinionem magni mali cum illa etiam opinio accessit oportere, rectum esse, rectū esse esse scr. V c ad officium pertinere ferre perferre V ( sed per in r. rec ) illud aegre quod acciderit, tum denique efficitur illa gravis aegritudinis perturbatio. tum ... 23 perturbatio om. H 3.68. Philosophi summi nequedum neque nondum X corr. V 3 tamen sapientiam consecuti nonne intellegunt in summo se malo esse? sunt enim insipientes, neque insipientia ullum maius malum est. neque tamen lugent. quid ita? quia huic generi malorum non adfingitur non affingitur V (non af in r. V c n ante g del. idem ) nodfingitur R 1 illa opinio, rectum esse et aequum et ad officium pertinere aegre ferre, quod sapiens non sis, quod idem adfingimus huic aegritudini, in qua luctus inest, quae omnium maxuma est. 3.70. neque tamen, cum se in media stultitia, qua nihil quia n. G 1 est peius, haerere intellegant, aegritudine premuntur; nulla enim admiscetur opinio officiosi doloris. Quid, qui non putant lugendum lungendum GV 1 ( prius n eras. ) iungen- dum KR viris? sqq. cf. Hier. epist. 60, 5 qualis fuit Q. Maxumus fuitque maxumus G 2 (quae G 1 ) KV ( ss. m. 3 ) ac fortasse R 1 (Q post fuit in r. m. al. ) efferens efferrens GR 1 V filium consularem, qualis L. Paulus paullus RG 1 e corr. V 1 (l eras. ) cf.p. 263, 17; 274, 19; 457, 7 duobus paucis lucius et marcus X diebus amissis amisis G 1 R 1 V 1 filiis, qualis M. Cato praetore designato mortuo filio, quales reliqui, quos in Consolatione consolationem G -ne V conlegimus. 3.72. Sed plures sunt causae suscipiendi doloris: primum illa opinio mali, quo viso atque persuaso aegritudo aegritudo add. V c insequitur necessario. deinde etiam gratum mortuis se facere, si graviter eos lugeant, arbitrantur. sed ... 16 arbitrantur H accedit superstitio muliebris quaedam; existumant enim diis inmortalibus se facilius satis facturos, si eorum plaga perculsi adflictos se et stratos esse fateantur. sed haec inter se quam repugnent, plerique non vident. laudant enim eos, qui aequo animo moriantur; qui alterius mortem aequo animo ferant, eos putant vituperandos. quasi fieri ullo modo possit, quod in amatorio sermone dici solet, ut quisquam plus alterum diligat quam se. 3.74. Sed nimirum hoc maxume maxumum X me ss. B est exprimendum, exprimendum X ( con- fessio adversariis exprimenda est cf. Verr. 4, 112 Liv. 21, 18, 5 Lucan. 6, 599 manibus exprime verum ) experimentum ( et antea maxumum) edd. ( sed hoc uerbum Tullianum non est, illudque hanc—diuturna ratione conclusum, non ex experientia sumptum ) cum constet aegritudinem aegritudinem V -ne GKR vetustate tolli, tollit X sed ult. t eras. V hanc vim non esse in die diē V positam, sed in cogitatione diuturna. diurna X corr. B 1 s nam si et eadem res est et idem est homo, qui potest quicquam de dolore mutari, si neque de eo, propter quod dolet, quicquam est mutatum neque de eo, qui qui quod G 1 dolet? cogitatio igitur diuturna diurna X corr. B 1 s nihil esse in re mali dolori medetur, non ipsa diuturnitas. Hic mihi adferunt mediocritates. mediocritas X -tates V c Non. quae si naturales sunt, quid opus est consolatione? at hae mihi afferentur med.... 24 consolatione Non. 29, 27 natura enim ipsa terminabit modum; sin opinabiles, opinio tota tollatur. Satis dictum esse arbitror aegritudinem esse opinionem mali praesentis, satis arbitror dictum esse ... 355, 1 praesentis H in qua opinione illud insit, ut aegritudinem suscipere oporteat. 3.76. sunt qui unum officium consolantis cons olantis R 1 consulantis GK 1 V 1 putent putent docere Lb. Cleanthes fr. 576 malum illud omnino non esse, ut Cleanthi placet; sunt qui non magnum malum, ut Peripatetici; sunt qui abducant a malis ad bona, ut Epicurus; sunt qui satis satis om. G 1 putent ostendere nihil inopinati inopiti GRV 1 (n exp. c ) opiti K accidisse, ut Cyrenaici lac. stat. Po. ut Cyrenaici pro nihil mali (nihil a mali V 1 ) Dav. cogitari potest: ut Cyr. atque hi quoque, si verum quaeris, efficere student ut non multum adesse videatur aut nihil mall. Chr. cf. § 52–59. 61 extr. Chrys. fr. eth. 486 nihil mali. Chrysippus autem caput esse censet in consolando detrahere detra in r. V c illam opinionem maerentis, qua se maerentis se X (mer. KR) qd add. V 2 maerentis si vel maerentl si s ( sed sec. Chr. omnes qui maerent in illa opinione sunt; non recte p. 275, 19 confert Va. Op. 1, 70 ) qua Po. officio fungi putet iusto atque debito. sunt etiam qui haec omnia genera consolandi colligant abducunt... 21 putant... 356, 2 colligunt X 356, 2 colligant V 2 abducant et putent Ern. ( obloq. Küh. Sey. cf. tamen nat. deor. 2, 82 al. ). inconcinnitatem modorum def. Gaffiot cf. ad p. 226, 23 —alius enim alio modo movetur—, ut fere nos in Consolatione omnia omnia bis scripsit, prius erasit G omnia exp. et in mg. scr. fecimus. omne genus consolandi V c in consolationem unam coniecimus; erat enim in tumore animus, et omnis in eo temptabatur curatio. sed sumendum tempus est non minus in animorum morbis quam in corporum; ut Prometheus ille Aeschyli, cui cum dictum esset: Atqui/, Prometheu, te ho/c tenere exi/stimo, Mede/ri posse ra/tionem ratione ratione G 1 RV 1 ( alterum exp. G 2 V 1 ratione rationem K 1 (ratione del. K 2 ) orationem Stephanus ( ft. recte cf. lo/goi ) iracu/ndiae, v. 377 respondit: Siquide/m qui qui et ss. V c tempesti/vam medicinam a/dmovens Non a/dgravescens adgr. ss. V c vo/lnus inlida/t manu. manus X s exp. V 3.77. Erit igitur in consolationibus prima medicina docere aut nullum malum esse aut admodum parvum, altera et prius et om. G 1 de communi condicione vitae et proprie, propriae G 1 KVH ( sim. 358, 6 ) si quid sit de ipsius qui maereat disputandum, tertia tertiam H summam esse stultitiam frustra confici maerore, cum intellegas nihil nil G posse profici. nam Cleanthes cleantes X (24 GK 1 ) Cl. fr. 577 quidem sapientem consolatur, qui consolatione non eget. nihil enim enim om. G 1 esse malum, quod turpe non sit, si lugenti persuaseris, non tu illi luctum, sed stultitiam detraxeris; erit... 21 detraxeris ( sine 18 nam... 19 eget) H alienum autem tempus docendi. et tamen non satis mihi videtur vidisse hoc Cleanthes, suscipi aliquando aegritudinem posse ex eo ipso, quod esse summum malum Cleanthes suscipi... 24 Cleanthes om. K Cleanthes del. Ba. sed cf. Va. Op. 2, 130. 409 ipse fateatur. quid enim dicemus, cum Socrates Aisch. Socr. fr. 10 D. Aug. civ. 14, 8 Alcibiadi persuasisset, ut accepimus, eum nihil hominis esse nec quicquam inter Alcibiadem summo loco natum et quemvis baiolum interesse, cum se Alcibiades adflictaret lacrimansque Socrati supplex esset, ut sibi virtutem traderet turpitudinemque depelleret, illam ante dep. add. V 2 —quid dicemus, Cleanthe? acleanthe V (356, 23 cl. in r. V 2 ) o cleanthe Str. p. 58 tum tum ( cf. 356, 23 aliquando)] num edd. aegritudinem X corr. K 1 R c V 1 in illa re, quae aegritudine Alcibiadem adficiebat, mali nihil fuisse? 3.78. quid? illa Lyconis qualia quia GRV 1 (a eras. ) sunt? qui aegritudinem extenuans parvis ait eam rebus moveri, fortunae et corporis incommodis, non animi malis. mali X corr. V 2 quid ergo? illud, quod Alcibiades dolebat, non ex animi malis vitiisque constabat? ad Epicuri consolationem satis est ante dictum. 3.82. et tamen, ut medici uti medici K ( er. n) toto corpore curando minimae etiam parti, si condoluit, medentur, sic philosophia cum universam aegritudinem sustulit, sustulit aegritudinem sustulit tamen si X (sustullit G 1 V 1 condoluit tamen si K 1 medenturaegr. sustulit add. c ) corr. Keil, Quaest. Tull. p. XVIII etiam, si quis error alicunde alicunde Ern. aliunde extitit, si paupertas momordit, si ignominia pupugit, pupigit G 1 R 1 V 1 si quid tenebrarum obfudit exilium, exsilium GV 1 aut eorum quae quaeque (quaeque G) modo X corr. s modo dixi si quid si quid sicut K extitit. etsi singularum rerum sunt propriae consolationes, de quibus audies tu quidem, cum voles. sed ad eundem fontem revertendum est, aegritudinem omnem procul abesse a sapiente, quod iis sit, quod frustra suscipiatur, quod non natura exoriatur, sed iudicio, sed opinione, sed quadam invitatione ad dolendum, cum id decreverimus ita fieri oportere. 4.12. laetitia autem et libido in bonorum opinione versantur, cum libido ad id, quod videtur bonum, inlecta inlecta s iniecta X et sqq. cf. Barlaami eth. sec. Stoicos 2, 11 qui hinc haud pauca adsumpsit. inflammata rapiatur, laetitia ut adepta iam aliquid concupitum ecferatur et gestiat. natura natura s V rec naturae X (-re K) enim omnes ea, Stoic. fr. 3, 438 quae bona videntur, secuntur fugiuntque contraria; quam ob rem simul obiecta species est speciei est H speci est KR ( add. c ) speciest GV cuiuspiam, quod bonum videatur, ad id adipiscendum impellit ipsa natura. id cum constanter prudenterque fit, eius modi adpetitionem Stoici bou/lhsin BO gL AHClN KR bo gL HC in G bo ga HCin V appellant, nos appellemus appellemus We. appellamus X (apell G) cf. v. 26, fin. 3, 20 voluntatem, eam eam iam V illi putant in solo esse sapiente; quam sic definiunt: voluntas est, quae quid cum ratione desiderat. quae autem ratione adversante adversante Po. ( cf. p.368, 6; 326, 3; St. fr. 3, 462 a)peiqw=s tw=| lo/gw| w)qou/menon e)pi\ plei=on adversa X (d del. H 1 ) a ratione aversa Or. incitata est vehementius, ea libido est vel cupiditas effrenata, quae in omnibus stultis invenitur. 4.13. itemque cum ita ita om. H movemur, ut in bono simus aliquo, dupliciter id contingit. nam cum ratione curatione K 1 (ũ 2 ) animus movetur placide atque constanter, tum illud gaudium dicitur; cum autem iiter et effuse animus exultat, tum illa laetitia gestiens vel nimia dici potest, quam ita definiunt: sine ratione animi elationem. quoniamque, quoniam quae X praeter K 1 (quae del. V rec ) ut bona natura adpetimus, app. KR 2? (H 367, 24) sic a malis natura declinamus, quae declinatio si cum del. Bentl. ratione fiet, cautio appelletur, appellatur K 1 V rec s eaque intellegatur in solo esse sapiente; quae autem sine ratione et cum exanimatione humili atque fracta, nominetur metus; est igitur metus a a Gr.(?) s om. X ratione aversa cautio. cautio Cic. dicere debebat: declinatio 4.14. praesentis autem mali sapientis adfectio nulla est, stultorum stultorum Dav. stulta autem aegritudo est, eaque eaque Ba. ea qua X (ea qu e M 1 ) adficiuntur in malis opinatis animosque demittunt et contrahunt rationi non obtemperantes. itaque haec prima definitio difin. V est, ut aegritudo sit animi adversante ratione contractio. itaque ... 6 contractio Non. 93, 1 sic quattuor perturbationes sunt, tres constantiae, quoniam cf. Aug. civ. 14, 8 aegritudini nulla constantia opponitur. Sed omnes perturbationes iudicio censent fieri et St. fr. 3, 380 et 393 opinione. itaque eas definiunt pressius, ut intellegatur, non modo quam vitiosae, vitiose GKR sed etiam quam in nostra sint potestate. est ergo ergo igitur H s aegritudo aegritudo om. G 1 add. 1 et 2 opinio recens mali praesentis, in quo demitti contrahique animo rectum esse videatur, laetitia opinio recens boni praesentis, in quo ecferri ecferri haec ferri VK c (eff. K 2 ) rectum esse videatur, laetitia...15 videatur om. G 1, add. G 2 in mg. inf. ( lemmata laetitia metus adscr. 1 cf. praef. ) metus opinio impendentis mali, quod intolerabile intollerabile V esse videatur, libido lubido K, in lib. corr. G 1 (libido etiam in mg. ) R 1 opinio venturi boni, quod sit ex usu iam praesens esse atque adesse. 4.15. sed quae iudicia quasque opiniones perturbationum esse dixi, non in eis perturbationes solum positas esse dicunt, verum illa etiam etiam ilia H quae efficiuntur perturbationibus, ut aegritudo quasi morsum aliquem doloris efficiat, metus recessum quendam animi et fugam, laetitia profusam hilaritatem, libido lubido K x li bido R effrenatam effrenata X corr. K 2 R c adpetentiam. opinationem autem, quam in omnis definitiones superiores inclusimus, volunt esse inbecillam adsensionem. 4.59. ad te at V 1 igitur mihi iam convertenda omnis oratio est; simulas enim quaerere te de sapiente, quaeris autem fortasse de te. Earum eorum s earum X igitur perturbationum, quas exposui, variae sunt curationes. nam neque omnis aegritudo una ratione sedatur sadatur V (alia est enim lugenti, alia miseranti aut invidenti adhibenda adhibenda add. G 2 medicina); est etiam in omnibus quattuor perturbationibus illa distinctio, utrum ad universam perturbationem, quae est aspernatio rationis aut aut V adpetitus vehementior, an ad singulas, ut ad metum lubidinem libid. K 1 V reliquas reliquas V 1 (que add. 3 ) reliquias GKR melius adhibeatur oratio, et utrum illudne non videatur aegre ferundum, ex quo suscepta sit aegritudo, an omnium rerum tollenda tollenda s toleranda X omnino omni V 1 aegritudo, ut, si quis aegre ferat se pauperem esse, idne disputes, paupertatem malum non esse, an hominem aegre ferre nihil oportere. nimirum hoc melius, ne, si si add. K c forte de paupertate non persuaseris, sit aegritudini concedendum; aegritudine autem sublata propriis rationibus, quibus heri usi sumus, quodam modo etiam paupertatis malum tollitur. 4.61. quaedam autem sunt aegritudines, quas levare illa ulla V rec medicina nullo modo possit, ut, si quis aegre ferat nihil in se esse virtutis, nihil animi, nihil officii, nihil honestatis, propter mala is is ex si G 2 agatur G 1 quidem angatur, sed alia quaedam sit ad eum admovenda curatio, et talis quidem, quae possit esse omnium etiam de ceteris rebus discrepantium philosophorum. inter omnis enim convenire oportet commotiones animorum a recta ratione aversas esse vitiosas, vitiosas om. V 3 ut, etiamsi vel mala sint illa, quae quae ex quem V 3 metum aegritudinemve, vel vel ...17 vel Bentl. nec ... nec bona, quae cupiditatem laetitiamve moveant, tamen sit vitiosa ipsa commotio. constantem enim quendam volumus, sedatum, gravem, humana omnia spernentem spernentem Anon. ap. Lb. illum esse, quem prementem (praem. GKH)X ( vix Cice- ronianum, licet Sen. de ira 3, 6, 1 dicat : animus quietus semper, omnia infra se premens cf. Tusc. p. 405, 20 omnia subter se habet) praemeditantem Se. magimum et fortem virum virum add. G 3 dicimus. talis autem nec maerens nec timens nec cupiens nec gestiens esse quisquam potest. eorum enim haec sunt, qui eventus quae ventus G 1 ( corr. 1 ) V 1 ( corr. 3 ) humanos superiores quam suos animos esse ducunt. ducunt s di- cunt X 4.68. haec laetitia quam turpis sit, satis est diligenter attendentem penitus videre. Et ut turpes sunt, qui ecferunt haec 13 effe om. V 1, add. V rec in mg., runt se eadem m. in r. se laetitia tum cum hecferunt K haec ferunt G qui efferunt R (i et ef m. rec. ) fruuntur Veneriis voluptatibus, sic flagitiosi, quiaesinflammato K 1 inflamato GRV qui eas inflammato animo concupiscunt. totus vero iste, qui volgo appellatur appellantur V 1 amor—nec nec ex ne V c hercule invenio, quo nomine alio possit appellari—, tantae levitatis est, ut nihil videam quod putem conferendum. quem Caecilius fr. 259 deum qui non summum putet, aut stultum aut rerum esse imperitum existumat, existumat s existumet X Cui cui Ciceroni trib. Mue. cuii Ribb. i/n manu sit, quem e/sse demente/m demente GRV 1 velit, Quem sa/pere, quem sana/ri, sanari Man. insanare K 1 insanire GRVK c quem in morbum i/nici, Quem co/ntra amari, quem e/xpeti, quem arce/ssier. hunc fere versum excidisse statuit Bentl. : quem odio esse, quem contemni, quem excludi foras arces sier Bentl. arcessiri (arcesciri V 1 )X o praeclaram emendatricem vitae poëticam, quae amo- 4.69. rem amore X ( in K s in fine eras. ) flagitii et levitatis auctorem in concilio deorum conlocandum conlocari dum G 1 putet! de comoedia loquor, quae, si haec flagitia non non s nos X ( cf.p.381, 26 ) nos non Ro b b. p. 103 probaremus, nulla esset omnino; quid ait ex tragoedia princeps ille Argonautarum? argonautarū V (rū in r. V c ) Tu/ me amoris tumamoris K tum ea moris R ma/gis quam honoris se/rvavisti servavisti Crat. servasti gra/tia. Ennius Med. exul 278 quid ergo? hic amor Medeae quanta miseriarum excitavit incendia! atque ea tamen apud alium poëtam patri dicere audet se se s V 3 sed X Trag. inc. 174 coniugem habuisse illum, Amor quem dederat, qui plus pollet potiorque est est G ( exp. 1 est ss. 2 ) patre. 4.70. Sed poëtas ludere sinamus, quorum fabulis in hoc flagitio versari ipsum videmus Iovem: ad at G 1 magistros virtutis philosophos veniamus, qui amorem quimorem quā orem K 1 -i amorem in r. G 2 negant stupri esse St. fr. 3, 653 Epic. 483 et in eo litigant cum Epicuro non multum, ut opinio mea fert, mentiente. quis est enim iste ista K 1 amor amicitiae? cur neque deformem adulescentem quisquam amat neque formosum senem? mihi quidem haec in Graecorum gymnasiis nata consuetudo videtur, in quibus isti liberi et concessi sunt amores. bene ergo Ennius: Ennius sc. 395 Fla/giti flagitii X cives G(?)R rec princi/pium est nudare i/nter civis co/rpora. qui ut sint, quod fieri posse video, pudici, solliciti tamen et anxii sunt, eoque magis, quod se ipsi continent et coërcent.
7. Seneca The Younger, De Consolatione Ad Marciam, 1.7 (1st cent. CE - 1st cent. CE)

8. Seneca The Younger, Letters, 113.23 (1st cent. CE - 1st cent. CE)

9. Galen, On The Doctrines of Hippocrates And Plato, 3.1.25, 3.7.4, 5.7.29 (2nd cent. CE - 3rd cent. CE)

10. Sextus, Outlines of Pyrrhonism, 3.236 (2nd cent. CE - 3rd cent. CE)

11. Sextus Empiricus, Against Those In The Disciplines, 7.151 (2nd cent. CE - 2nd cent. CE)

12. Diogenes Laertius, Lives of The Philosophers, 7.102, 7.128 (3rd cent. CE - 3rd cent. CE)

7.102. Goods comprise the virtues of prudence, justice, courage, temperance, and the rest; while the opposites of these are evils, namely, folly, injustice, and the rest. Neutral (neither good nor evil, that is) are all those things which neither benefit nor harm a man: such as life, health, pleasure, beauty, strength, wealth, fair fame and noble birth, and their opposites, death, disease, pain, ugliness, weakness, poverty, ignominy, low birth, and the like. This Hecato affirms in his De fine, book vii., and also Apollodorus in his Ethics, and Chrysippus. For, say they, such things (as life, health, and pleasure) are not in themselves goods, but are morally indifferent, though falling under the species or subdivision things preferred. 7.128. For if magimity by itself alone can raise us far above everything, and if magimity is but a part of virtue, then too virtue as a whole will be sufficient in itself for well-being – despising all things that seem troublesome. Panaetius, however, and Posidonius deny that virtue is self-sufficing: on the contrary, health is necessary, and some means of living and strength.Another tenet of theirs is the perpetual exercise of virtue, as held by Cleanthes and his followers. For virtue can never be lost, and the good man is always exercising his mind, which is perfect. Again, they say that justice, as well as law and right reason, exists by nature and not by convention: so Chrysippus in his work On the Morally Beautiful.
13. Stobaeus, Eclogues, None



Subjects of this text:

subject book bibliographic info
action, pursuit and avoidance Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
apud Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
beliefs, as physical events Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
body, pain and illness of Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
cato the younger Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
caution (eulabeia) Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
chrysippus, stoic (already in antiquity, views seen as orthodox for stoics tended to be ascribed to chrysippus), at least one of the two judgements false Sorabji, Emotion and Peace of Mind: From Stoic Agitation to Christian Temptation (2000) 32
chrysippus, stoic (already in antiquity, views seen as orthodox for stoics tended to be ascribed to chrysippus), concentrates therapy on second judgement Sorabji, Emotion and Peace of Mind: From Stoic Agitation to Christian Temptation (2000) 32
chrysippus, stoic (already in antiquity, views seen as orthodox for stoics tended to be ascribed to chrysippus), roles of the second judgement, easier to cure Sorabji, Emotion and Peace of Mind: From Stoic Agitation to Christian Temptation (2000) 32
chrysippus, stoic (already in antiquity, views seen as orthodox for stoics tended to be ascribed to chrysippus), roles of the second judgement, explains why distress is misguided even when first judgement is correct, that one's lack of virtue is an evil" Sorabji, Emotion and Peace of Mind: From Stoic Agitation to Christian Temptation (2000) 32
chrysippus, stoic (already in antiquity, views seen as orthodox for stoics tended to be ascribed to chrysippus), with two judgements Sorabji, Emotion and Peace of Mind: From Stoic Agitation to Christian Temptation (2000) 32
cicero, on eupatheiai Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
cicero, platonizing roman statesman, orator, on need in emotion for judgement that reaction appropriate Sorabji, Emotion and Peace of Mind: From Stoic Agitation to Christian Temptation (2000) 32
citation, repeated Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
confidence, physical sensation of Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
contraction (sustole), associated with distress Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204, 227
delight, vs. pleasure of body Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
delight Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
desire, as genus emotion Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
desire Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
directive faculty, located in chest Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
distress, as natural capacity of humans Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
distress, distinguished from pain of body Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
distress, no analogue in the wise Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
dramatis personae, hector Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
dramatis personae, priam Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
elatio Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
elevation, associated with delight Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
elevation, irrational vs. well-reasoned Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204, 227
elevation, natural capacity for Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
emotion Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
emotions, classified by genus Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
emotions, identified with judgements by chrysippus Sorabji, Emotion and Peace of Mind: From Stoic Agitation to Christian Temptation (2000) 32
emotions, physical sensations of Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
eros (sexual desire), and stoicism' Hubbard, A Companion to Greek and Roman Sexualities (2014) 420
eupatheiai, classified by genus Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
eupatheiai, missing genus Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
eupatheiai Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
exemplarity Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
fear Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
feeling of distress Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
feelings, described metaphorically Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
feelings, natural capacity for Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
feelings, sensations in chest region Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
genres of latin poetry, tragedy Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
genus-level classification Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
grief, physical sensation of Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
heart, as location of psyche Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
human nature, and capacity for emotions Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
impressions Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
impulses Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
indifferents, preferred and dispreferred Sorabji, Emotion and Peace of Mind: From Stoic Agitation to Christian Temptation (2000) 32
inquit Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
joy Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204, 227
laetari Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
lowerings (tapeinoseis) Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204, 227
lucceius, l. (historian) Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
mind, relation to body Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
naevius, hector proficiscens Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
nature, benevolence of Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
pain Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
pleasure, as genus term Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
pleasure Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
reaching (orexis), natural capacity for Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204
reaching (orexis) Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
sage, stoic Sorabji, Emotion and Peace of Mind: From Stoic Agitation to Christian Temptation (2000) 32
stoicism Hubbard, A Companion to Greek and Roman Sexualities (2014) 420
trabea Culík-Baird, Cicero and the Early Latin Poets (2022) 153
volition, translates boulesis (eupathic wish) Graver, Stoicism and Emotion (2007) 227
white, stephen Sorabji, Emotion and Peace of Mind: From Stoic Agitation to Christian Temptation (2000) 32
withdrawing (ekklisis) Graver, Stoicism and Emotion (2007) 204, 227